Ja, af en toe kan dat. Als vaste oplossing raden we het af.
Bij elke elektrische auto hoort een noodlaadkabel met gewone stekker. Handig op vakantie, bij familie, of in afwachting van je laadpaal. Wel rechtstreeks in een degelijk stopcontact — nooit via een verlengkabel of haspel, die zijn niet gemaakt om urenlang vol belast te worden.
Waarom geen vaste oplossing? Drie redenen.
Een stopcontact levert zo'n 2,3 kW: een tiental kilometer bereik per uur. Een hele nacht laden voor wat een laadpaal in een paar uur doet.
Het echte pijnpunt is het laadverlies. De Duitse ADAC mat het na: aan een stopcontact gaat 12 tot 24 procent van de stroom verloren, aan een laadpaal 6 tot 10 procent. Hoe trager je laadt, hoe langer de boordelektronica meedraait — stroom die je betaalt zonder er een kilometer voor terug te krijgen.
2,3 kW klinkt onschuldig. Maar een noodlader trekt gewoon door, ook om zes uur 's avonds wanneer oven en droogkast al draaien. Die kilowatts komen bovenop je kwartierpiek — en daar betaal je elke maand voor via het capaciteitstarief.
Een slimme laadpaal met actieve load balancing doet het omgekeerde: die wacht tot je huis minder verbruikt en laadt dan op volle kracht. Traag laden is dus niet automatisch goedkoop laden.
Een noodlader weet niet dat je zonnepanelen hebt. Hij laadt 's avonds op dure netstroom, terwijl je overdag je zonneoverschot voor een habbekrats het net op stuurt. Een slimme laadpaal laadt net wél op dat overschot.
Onderweg of tijdelijk: prima, daar is die kabel voor gemaakt. Wie regelmatig thuis laadt, verliest aan het stopcontact drie keer geld: laadverlies, capaciteitstarief en gemiste zonnestroom. Een laadpaal verdient dat verschil terug.
Benieuwd wat dat kost? Bekijk onze kostprijspagina of mail naar laadpalen@paterberg.be.
